Home / Luchtvaart / Londen-Sydney in 19 uur en 19 minuten

Londen-Sydney in 19 uur en 19 minuten

Londen-Sydney in 19 uur en 19 minuten

Van Londen naar Sydney in één keer. Volgens de Australische luchtvaartmaatschappij Qantas wordt dat over drie jaar werkelijkheid, als tenminste een proefvlucht half november de economische en fysieke haalbaarheid aantoont. Zijn ultralangeafstandsvluchten nieuw aas voor de zakenreiziger, die flink in de buidel moet tasten voor een paar uur tijdwinst?

Van de novemberregen naar de lentezon. Na 17.800 kilometer en 19 uur en 19 minuten in de lucht, landde afgelopen vrijdag een Boeing 787-9 van het Australische Qantas elf tijdzones en twee seizoenen later in Sydney.

Qantas wil er met de proefvlucht ontdekken of er bij passagiers en boekhouders animo is voor ultralange vluchten boven een verbinding met een tussenstop of overstap. De rechtstreeks vlucht uit Londen met de Dreamliner van Qantas bespaarde de inzittenden ruim drie uur die normaliter verloren gaat bij een tussenstop in Singapore, Melbourne of Perth.

Eind oktober vloog Qantas, die voor de testvluchten toestellen gebruikt die net bij Boeing van de productielijn zijn gerold en toch al naar Australië moeten worden overgebracht, al van New York naar Sydney. Die vlucht landde na negentien uur en een kwartier in Sydney, na 16.200 kilometer non-stop te hebben overbrugd. Op haar reguliere vluchten vanuit New York maakt Qantas nu nog een stop in Los Angeles. De rechtstreekse vlucht scheelt per saldo bijna vier uur.

Voor Qantas is de recordjacht van project Sunrise nog niet afgelopen. Binnenkort volgt nog een vlucht vanuit New York. Aan boord worden passagiers en bemanning gemonitord, onder meer met sensoren en door gedragsdeskundigen.

Als de proefvluchten slagen, wil Qantas vanaf 2023 beide verbindingen permanent non-stop uitvoeren en staan routes vanuit Brisbane en Melbourne en ultralange afstandsvluchten naar Zuid-Amerika en zelfs Afrika op het programma. De Australiërs vliegen al tussen Londen en Perth aan de Australische westkust rechtstreeks met Dreamliners, een vlucht van zo’n 17 uur en 14.500 kilometer. In principe zijn er nog uitdagender vluchten denkbaar, zoals van Londen naar Auckland in Nieuw Zeeland, een afstand van bijna 20.000 kilometer.

Zulke vliegrecords zijn niet nieuw. Het lukte de Australiërs in 1989 al eens om rechtstreeks met een nagenoeg lege Boeing 747-400 van New York naar Sydney te vliegen. Pakistan Airlines vloog in 2005 westwaarts van Hongkong naar Londen – een afstand van 21.000 kilometer en 22 uur en met maar twintig inzittenden aan boord.

Maar dat waren aandachtstrekkers. Bij Qantas’ proeven gaat het om de eerste stappen naar een reguliere dienstregeling. Momenteel is de vlucht van Newark naar Singapore van Singapore Airlines met 15.700 kilometer en 17,5 uur in afstand de langste non-stop commerciële vlucht. Singapore vliegt die route met de rivaal van de Dreamliner, de A350-1000ULR (ultra long range).

Minder passagiers
De huidige recordrace is te danken aan de nieuwste generatie widebody vliegtuigen als de Boeing 787, de A350-1000 van Airbus en de Boeing 777X-9 die nog in productie moet gaan. Qantas zal waarschijnlijk tussen de laatste twee kiezen. De huidige types Dreamliner zijn volbeladen niet het ideale vliegtuig voor zulke vluchten zolang er geen XXL-versie van beschikbaar is.

Weliswaar is op papier de actieradius van een doorsnee Dreamliner met 15.750 kilometer voldoende, maar dan is geen rekening gehouden met tegenvallers als sterke tegenwind of calamiteiten.

Om de vlucht tussen New York en Sydney te volbrengen, had de Dreamliner 101 ton kerosine aan boord, ruwweg een kwart meer dan op de langste reguliere vlucht van de maatschappij. Zowel het aantal inzittenden als de hoeveelheid bagage – van vracht was al helemaal geen sprake – moest ernstig worden beperkt. In een toestel dat normaliter 256 passagiers bevat in drie klassen, zaten er tijdens de testvluchten 40 passagiers plus tien bemanningsleden.

Rendabel
Of zulke vluchten economisch rendabel zijn, is de vraag. Voor een rechtstreekse vlucht is per saldo meer brandstof nodig dan voor een vlucht met tussenstop, omdat het toestel aan het begin van zijn vlucht meer kerosine verbruikt om de extra lading brandstof te vervoeren. De Airbus van Singapore Airlines kan, om 24.000 liter extra kerosine te vervoeren, maar 260 passagier meenemen. In het type passen er normaliter 440.

Naast een aangepaste cabine en een volle brandstoftank, zijn er nog meer kostenposten. Er is extra bemanning nodig, zowel in de cockpit als in de cabine, en daarbij nieuwe afspraken met het personeel om hen langer dan twintig uur op de werkplek te kunnen houden.

Bij elkaar opgeteld, betekent dat tickets voor non-stop vluchten veel duurder zullen zijn dan kaartjes voor dezelfde route met tussenstop. Singapore berekent de ticketprijs voor haar rechtstreekse vlucht  tussen New Jersey en Singapore op 2250 dollar, ruim twee keer zoveel als voor haar doorsnee vlucht. De maatschappij probeerde de verbinding tot 2013 al eens, maar de viermotorige Airbus A340 die toen werd gebruikt, was simpelweg niet rendabel.

KLM heeft vooralsnog geen plannen voor zulke megavluchten. De langste non-stop vlucht van de maatschappij, voert met een Dreamliner naar Buenos Aires, een vlucht van 11.350 kilometer en duurt net geen 14 uur. De maatschappij heeft ook geen plannen de benodigde langeafstandstoestellen – A350ULR of 777X – aan te schaffen. Vluchten naar Australië, het enige bewoonde continent dat de 100-jarige nog niet aandoet, zitten dan ook niet in de pijplijn.

IJdelheid
Of langeafstandsvluchten nieuwe barrièrebrekers worden of marketing-ijdelheid blijven, hangt niet alleen af van de opbrengsten. Ook de – stijgende kerosineprijs – en de discussie over CO2-uitstoot van zulke kerosineslurpers kunnen een streep door de rekening zetten. Ook is er nog een diplomatieke hobbel; de vlucht uit Londen komt over landen (Kazachstan) en gebieden in China die speciale permissie vergen.

Het belangrijkste obstakel zijn de passagiers. De reizigers tussen New York en Sydney zaten  van vrijdag tot zondag in het toestel – naast de vliegtijd bedraagt het tijdsverschil tussen New York en Sydney ook nog eens 16 uur. De gevolgen van jetlag openbaren zich al na drie tijdzones. Dat de vlucht uit Londen al om zes uur ‘s ochtends vertrok – en de klok aan boord meteen op Sydney-tijd (vijf uur ‘s middags) ging, hielp evenmin mee. Bij de testvluchten zaten alle reizigers in business class op lie-flat stoelen. Twintig uur doorbrengen in economy lijkt een ondraagbare foltering

 

Herman Stil
Door: | herman[at]zakenreis.nl
Herman Stil is luchtvaartredacteur bij Het Parool. Hij levert maandelijks een bijdrage aan Zakenreis Magazine.

Blijf op de hoogte, abonneer u op de Zakenreis.nl nieuwsbrief!

  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.
nieuws
ACI steunt plannen Brussel

ACI steunt plannen Brussel

12/12/2019

ACI Europe heeft haar steun uitgesproken voor de Green Deal, het plan van de Europese Commissie voor een ‘vergroening’ van de Unie. De organisatie van luchthavens noemt het een plicht…

BCD: groen dé kleur in 2020

BCD: groen dé kleur in 2020

12/12/2019

BCD Travel voorspelt dat in 2020 groen, in overdrachtelijke zin, de belangrijkste kleur wordt voor zakenreizen. In het rapport How to Travel Beyond 2020 identificeert BCD de trends. “We reizen…