Home / Blogs / / Nucleaire top

Nucleaire top

24/03/2014

Acht Black Hawk-helikopters zag ik vanachter mijn kantoorraam over Schiphol vliegen. Slechts een klein onderdeel van de beveiliging van Obama, die met groot geschut ons land bezoekt.

De nucleaire top is de grootste beveiligingsoperatie die Nederland ooit heeft gekend. Mogelijke veiligheidsrisico’s van de te ontvangen zestig wereldleiders worden met ongelimiteerde middelen geminimaliseerd. Toch een schril contrast met hoe wij de veiligheid van onze eigen zakenreizen organiseren.

Uit onderzoek van ATP Corporate Travel blijkt dat bedrijven relatief weinig aandacht hebben voor de veiligheidsrisico’s van hun medewerkers op zakenreis. De meerderheid heeft zelfs geen richtlijnen of travel risk management-beleid. Natuurlijk is dat niet overal zo; de grote corporaties hebben vaak juist verregaande richtlijnen – zelfs tot aan tips toe hoe je ervoor zorgt dat je niet door bliksem wordt getroffen in de tropen. Eerlijkheidshalve dien ik te zeggen dat ik voordat ik bij ATPI in dienst kwam, nog nooit over dit onderwerp had nagedacht. De travel managers die ik ontmoet bij netwerkbijeenkomsten hebben dat beroepshalve wel degelijk, maar weten niet hoe ze een doortimmerd travel risk management-beleid moeten implementeren. Want verschillende interne stakeholders hebben hiermee te maken. En dat maakt het meteen gecompliceerd. Er is als ware een georganiseerd gebrek aan verantwoordelijkheden. Een soort risicosamenleving zoals socioloog Ulrich Beck beschrijft, maar dan op microniveau.

Informatievoorziening is bij het beperken van de risico’s van essentieel belang. Dat kan bijvoorbeeld door middel van een travel portal met daarin het reisbeleid van het bedrijf of heel simpel met een pasje zo groot als een creditcard met daarop de belangrijkste noodnummers. Het belang van informatievoorziening hebben we bij ATPI zelf ondervonden tijdens ons Olympisch project. De sceptische beeldvorming in de media en de dreiging van terreuraanslagen had ook zijn effect op mijn collega’s, die drie weken in Sochi werkzaam zouden zijn. En dan vooral op hun thuisfront. Omdat ATPI onderdeel uitmaakte van het samenwerkende crisisteam rondom de Winterspelen, konden we hen informeren en geruststellen. Want de werkgever blijft aansprakelijk.

Dat is ook een vraag die mijn collega’s van ATP Corporate Travel met regelmaat te horen krijgen: wat is de verantwoordelijkheid van de reisagent en waar begint die van ons? Het antwoord is simpel: de werkgever heeft een wettelijke duty of care. Een reisagent informeert over de mogelijkheden en reikt technologie aan waardoor risico’s beperkt kunnen worden. Die juridische aansprakelijkheid is overigens in elk land weer anders. In Amerika zijn de richtlijnen voor zakenreizigers veel meer rigide. Iets wat we nu wel zien tijdens de beveiligingsoperatie van de Amerikanen tijdens de nucleaire top. Obama verplaatst zich tijdens zijn bezoek aan Nederland in een veiligheidsluchtbel. En die luchtbel is voor hem noodzakelijk.

En – hetzij in veel mindere mate – geldt dat soms ook voor ons: de ‘gewone’ zakenreiziger.

Door:

Blijf op de hoogte, abonneer u op de Zakenreis.nl nieuwsbrief!

  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.
Blogs
Hoop is geen strategie

Hoop is geen strategie

21/10/2020

U zult ook wel moe zijn geworden van al die coronadiscussies: komt reizen weer op het niveau van vroeger? En op welk niveau, en hoe snel? We kijken naar grafieken…

Bij twijfel niet inhalen

Bij twijfel niet inhalen

02/07/2020

Ik las laatst dat corona meer op een religie dan op een pandemie lijkt. Naarmate het gevaar van besmetting in Nederland onzichtbaarder wordt, heeft iedereen een eigen versie van de…

‘Lieve KLM’

‘Lieve KLM’

07/10/2019

Gefeliciteerd met je honderdjarig bestaan. Je bestaat nu eeuwig. Dat is echt heel knap. Ik schrijf deze column tijdens de zoveelste vlucht die ik dit jaar met je maak. Ik…