Home / Blogs / / In Memoriam: Ocky Wiemeijer

In Memoriam: Ocky Wiemeijer

08/03/2014

Toen ik met Ocky Wiemeijer acht jaar geleden op persreis naar Maleisië was, kwam het gesprek ‘s avonds in een hippe cocktailbar, met zo’n sikkelvormige maan en de skyline van Kuala Lumpur op de achtergrond, op doodgaan. Wat voor muziek we op onze begrafenis wilden hebben, vroeg Ocky.

Suf gezeur, vond ik het, want de deelnemers aan de reis waren véél te jong om zich hiermee bezig te houden, maar ik antwoordde toch: Get off of my cloud van The Rolling Stones – meer om uiting te geven aan mijn misnoegen over het onderwerp, dan dat ik dat serieus zou willen laten horen. Voor Ocky was het duidelijk: Charles Aznavour en niemand anders. Lyrisch kon hij vertellen over de concerten van de Franse meester die hij bezocht. Ik heb het opgezocht: Aznavour wordt dit jaar ijs en weder dienende 90. Ocky mocht maar 59 jaar worden. Hij was ziek en toch leek het net als in Maleisië volkomen hypothetisch dat iemand zo kleurrijk, humoristisch en eigengereid als Ocky echt dood zou gaan aan de ziekte die hem teisterde. Zelf leek hij er ook niet echt in te geloven of hij wilde niet dat anderen zich zorgen zouden maken over hem.

Ik weet nog dat we samen naar Los Angeles gingen voor een oneworld-evenement. Ocky en ik bezochten in onze vrije tijd een winkelcentrum. Toen we op mijn verzoek naar de schoenenafdeling van Macy’s gingen, riep hij bij het verlaten van de roltrap luid: ‘We’re the new owners. Carry on!’ Het personeel in rep en roer natuurlijk, als een groep stokstaartjes die een leeuw had gespot. Humor à la Ocky.

Hij was een levensgenieter, kwajongensachtig en tegelijkertijd zoekend naar diepgang. Soms frustrerend in zijn onbedwingbare drang naar reuring, maar altijd integer en oprecht. Iemand die nog jaren mee had moeten gaan en de reisbranche kleur had moeten blijven geven. Vanmiddag zeggen we Ocky gedag, maar vergeten zullen we hem niet. Als de Fransen gelijk hebben en afscheid nemen een beetje sterven is, dan geldt voor Ocky Wiemeijer het omgekeerde: Mourir, c’est partir un peu.

Door:

Blijf op de hoogte, abonneer u op de Zakenreis.nl nieuwsbrief!

  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.
Blogs
Hoop is geen strategie

Hoop is geen strategie

21/10/2020

U zult ook wel moe zijn geworden van al die coronadiscussies: komt reizen weer op het niveau van vroeger? En op welk niveau, en hoe snel? We kijken naar grafieken…

Bij twijfel niet inhalen

Bij twijfel niet inhalen

02/07/2020

Ik las laatst dat corona meer op een religie dan op een pandemie lijkt. Naarmate het gevaar van besmetting in Nederland onzichtbaarder wordt, heeft iedereen een eigen versie van de…

‘Lieve KLM’

‘Lieve KLM’

07/10/2019

Gefeliciteerd met je honderdjarig bestaan. Je bestaat nu eeuwig. Dat is echt heel knap. Ik schrijf deze column tijdens de zoveelste vlucht die ik dit jaar met je maak. Ik…